برای تشخیص این عارضه در نوزادان روشهای مختلفی وجود دارد که معمولاً پس از مشاهده علائم مشکوک یا در غربالگریهای دورهای انجام میشود. در ادامه این روشها را بهصورت گامبهگام شرح میدهیم:
سونوگرافی (اولتراسوند)
روش کار: استفاده از امواج صوتی با فرکانس بالا برای ایجاد تصاویر از کلیهها و ساختارهای داخلی.
مزایا: بدون درد، بدون تابش، غیرتهاجمی و قابل انجام بلافاصله پس از تولد.
کاربرد: شناسایی اندازه، تعداد، محل و ویژگیهای کیستها (مثلاً ساده یا پیچیده).
چنانچه قصد انجام
سونوگرافی کودکان در تهران را دارید میتوانید به مرکز تصویربرداری مجهز و ایمن راد مراجعه کنید. والدین میتوانند با مراجعه به این مرکز از تشخیص دقیق و بهموقع مشکلات کلیوی و سایر اندامهای نوزادان اطمینان حاصل کنند.
اسکن هستهای کلیه (DMSA یا MAG3)
روش کار: تزریق رادیوایزوتوپ و تصویربرداری با دوربین گاما.
کاربرد: ارزیابی عملکرد کلیه، تشخیص بافت اسکار و تفکیک عملکرد بین دو کلیه.
مزایا: حساسیت بالا برای بررسی عملکرد.
آزمایشهای خون و ادرار
خون: اندازهگیری کراتینین و اوره برای ارزیابی عملکرد کلیه.
ادرار: بررسی پروتئین، خون، کریستالها و عفونتهای ادراری.
غربالگری پیش از تولد (پرهناتال)
سونوگرافی جنین: در سهماهه دوم یا سوم بارداری کیستهای بزرگ کلیه قابل مشاهده هستند.
پیگیری پس از تولد: در صورت مشاهده کیست در جنین سونوگرافی تکمیلی پس از تولد انجام میشود.
الگوریتم تشخیصی معمول
شک بالینی (علائم مانند توده شکمی، عفونت ادراری مکرر و فشار خون بالا در نوزاد).
سونوگرافی اولیه بهعنوان روش غربالگری و تشخیص اولیه.
در صورت نیاز به جزئیات بیشتر یا ارزیابی عملکرد اسکن هستهای یا MRI.
در موارد پیچیده یا شک به بدخیمی سیتی اسکن یا بیوپسی.
نکات مهم سونوگرافی معمولاً اولین و بیخطرترین روش است.
انتخاب روش به اندازه کیست، علائم نوزاد، سن و شرایط کلی بستگی دارد.
در بسیاری از موارد کیستهای ساده و کوچک نیاز به پیگیری منظم سونوگرافی دارند و خودبهخود بهبود مییابند.